Το αιματοκύλισμα της παστέλ "αθωότητας"
"Τα Happy Tree Friends είναι χαριτωμένα, αξιαγάπητα ζωάκια που οι καθημερινές τους περιπέτειες έχουν πάντα φρικτή κατάληξη".
Κυριακή 11 Φεβρουαρίου 2007
Δευτέρα 15 Ιανουαρίου 2007
Duke Nukem: Manhattan Project (2002)
Ένας σύγχρονος ιππότης στις χωματερές του Μανχάταν
Δεν είναι υπερβολή να πούμε πως τα παιχνίδια για υπολογιστές έδωσαν το φιλί της ζωής στο παραμύθι του παλιού καιρού με τους γενναίους πολεμιστές, τους δράκους και τις φυλακισμένες βασιλοπούλες, παντρεύοντάς το με τις σχεδόν απεριόριστες δυνατότητες της τεχνολογίας, ανοίγοντάς του πρωτόγνωρους, μαγευτικούς δρόμους και ορίζοντες αλλά και σχολιάζοντάς το με τα ίδια του τα δεδομένα, χρησιμοποιώντας ανατρεπτικά τα στοιχεία και τους κανόνες του.
Δευτέρα 1 Ιανουαρίου 2007
Έλα Μαζί μου αν μ' Αγαπάς (Qui M'Aime Me Suive, 2006)
Auto da fe μετά μουσικής ή το πάθος χιλιάδες φορές
Ο Max Marechal (Matthieu Demy), τριανταπεντάρης διεθυντής κλινικής, σύζυγος της εύπορης δικηγόρου Anna (Romane Bohringer) και τελματωμένος σε μια "ιδανική" ζωή, τα τινάζει όλα στον αέρα προκειμένου ν' ακολουθήσει τις καλλιτεχνικές του ανησυχίες. Η γνωριμία του με τη Chine (Eleonore Pourriat), γοητευτική και αρκετά μεγαλύτερή του τραγουδίστρια της rock, του δίνει την αφορμή και την ευκαιρία να (ξανα)δημιουργήσει το μουσικό συγκρότημα των εφηβικών του ονείρων. Αποφασισμένος να νικήσει κάθε εμπόδιο, παρασέρνει τη συντηρητική οικογένεια, τους βολεμένους αστούς φίλους του, ακόμα και την ακλόνητα αμετάπειστη γυναίκα του σ' ένα ξέφρενο ταξίδι ψυχής, από κείνα που άλλους μπορεί να οδηγήσουν στη λύτρωση και άλλους στην καταστροφή.
Τετάρτη 16 Αυγούστου 2006
Δεκαπενταύγουστος (2001)
Ελλάς, η χώρα των θαυμάτων
Με την ευκαιρία της αργίας του Δεκαπενταύγουστου, τρία ζευγάρια που μένουν στο ίδιο τριώροφο κτίριο ξεκινούν για ένα σύντομο ταξίδι με διαφορετικούς προορισμούς. Ο Φάνης (Ακύλας Καραζήσης) και η Μορφούλα (Ελένη Καστάνη) είναι ένα μεσοαστικό αντρόγυνο με δυο παιδιά, τον ελαφρά καθυστερημένο Αντώνη και τη μικρή Βανέσα, η οποία πάσχει από ανίατη ασθένεια και την έχουν τάξει στην Παναγία Σουμελά. Η Σάντρα (Θεοδώρα Τζήμου) είναι παντρεμένη μ' έναν ναρκομανή (Μιχάλης Ιατρόπουλος) ο οποίος την υποψιάζεται πως τον απατά μ' έναν κοινό τους φίλο. Ο Κώστας (Αιμίλιος Χειλάκης), γοητευτικός ζιγκολό και αρχιτέκτονας και η Κάτια (Αμαλία Μουτούση), γιατρός μεγαλύτερή του και απογοητευμένη από τη συζυγική τους ζωή, αποφεύγουν ν' αντιμετωπίσουν σοβαρά τα προβλήματα της σχέσης τους. Όλοι φεύγουν από την πόλη κουβαλώντας μαζί τους ένοχα μυστικά και ανομολόγητες πληγές και αφήνοντας πίσω τους μια μουντή, αδιέξοδη καθημερινότητα, που μονάχα ένα θαύμα μπορεί να την ανατρέψει. Στο μεταξύ, ένας νεαρός διαρρήκτης (Κώστας Κοτσιανίδης) που καταδιώκεται απ' την αστυνομία βρίσκει καταφύγιο στα σπίτια τους, όπου και... εγκαθίσταται, απολαμβάνοντας τις πολυπόθητες ανέσεις και εξερευνώντας τις πιο απόκρυφες πτυχές της ζωής τους.
Πέμπτη 20 Ιουλίου 2006
Microsoft Private Folder 1.0 (2006)
Η "πεντάμορφη" & το... rootkit
Όλα ξεκίνησαν από μια καλή ιδέα που θα μπορούσε να εξελιχθεί σε σημαντικό ατού για τους οικιακούς χρήστες των Windows (και σε μεγάλο πονοκέφαλο για τους διαχειριστές δικτύων, όπως άρχισαν να παραπονιούνται οι άμεσα ενδιαφερόμενοι πριν καλά καλά διαδοθεί η σχετική είδηση). Δεν επρόκειτο βέβαια για κάτι νεοφανές, μια και εργαλεία για την κρυπτογράφηση αρχείων και φακέλων κυκλοφορούν εδώ και πάρα πολύ καιρό στη διαδικτυακή αγορά - μεταξύ των οποίων και μια δωρεάν, ανοιχτού κώδικα λύση που μάλιστα θεωρείται από τις κορυφαίες του είδους.
Ωστόσο, είτε διαπνεόμενοι από εμπιστοσύνη στις φιλικές (συνήθως) διαθέσεις των εφαρμογών της Microsoft προς τους μη έχοντες εξειδικευμένες γνώσεις, είτε κινούμενοι από ενδιαφέρον ή περιέργεια για το καινούργιο φρούτο "μικρολογισμικής" έμπνευσης, δεν ήταν λίγοι οι χρήστες των "Παραθύρων" που έσπευσαν να προμηθευτούν το (επίσης δωρεάν, αλλά αποκλειστικά για όσους διαθέτουν νόμιμα αντίτυπα των πλέον πρόσφατων "παραθυρικών" εκδόσεων και άνευ τεχνικής υποστήριξης) Private Folder 1.0 αμέσως μόλις έγινε διαθέσιμο.
Δευτέρα 29 Μαΐου 2006
Πατέρας & Γιος (Otets i Syn, 2003)
Το "οιδιπόδειο" αίνιγμα ενός εστέτ σκηνοθέτη
Ένας νεαρός πατέρας - δεν ξέρω πόσων χρονών τον θέλει ο σεναριογράφος (Sergei Potepalov), πάντως ο ηθοποιός (Andrei Shchetinin) δεν φαίνεται ούτε με σφαίρες πάνω από 35 - ζει αποκλεισμένος απ' τον κόσμο μαζί με τον εικοσάχρονο γιο του (Alexsei Nejmyshev), που φοιτά σε στρατιωτική ακαδημία. Πενθεί ακόμα την πρόωρα χαμένη γυναίκα του, ενώ βασανίζεται από τύψεις κι ερωτηματικά για την εξαφάνιση ενός παλιού φίλου και συμπολεμιστή του σ' έναν πόλεμο χωρίς ταυτότητα. Τον πατέρα και το γιο συνδέει μια σχέση αγάπης και αλληλεξάρτησης, τόσο δυνατή και βαθιά ώστε αναγκάζει ως και τη φίλη του δεύτερου (Marina Zasukhina) να τον εγκαταλείψει, μια και κανένας ενοχλητικός τρίτος δεν έχει θέση στο μικρό τους σύμπαν.
Δευτέρα 27 Ιουνίου 2005
Κυριακή 17 Αυγούστου 2003
Ο Lawrence της Αραβίας (Lawrence of Arabia, 1962)
Το αιματηρό υστερόγραφο μιας μυθιστορηματικής ζωής
Όποιος αφήνει τον πλανερό τούτο κόσμο γίνεται χαρτί ή μέταλλο - ανάλογα με το βαθμό διασημότητας. Σκέψη που έκανα παρακολουθώντας για νιοστή φορά, με κομμένη την ανάσα όπως κάθε φορά (και όχι μόνο χάρη στη συγκλονιστική ομορφιά και τις ανυπέρβλητες ερμηνείες του Peter O'Toole και του Omar Sharif - και τις απαράμιλλες παρουσίες και ερμηνείες γενικώς) τον πάντοτε απαράκαμπτο, ανεπανάληπτο Lawrence της Αραβίας. Το μαρτύριο της παρεξηγημένης ιδιοφυΐας, η άπατρις μοναξιά του απρόθυμου ήρωα μέσα στην απεραντοσύνη της άμμου, η ματαιότητα της φιλοδοξίας, το άδικο, "κερατιάτικο" τέλος ενός ανθρώπου ο οποίος βγήκε επανειλημμένα ζωντανός από την κόλαση της ερήμου για να σκοτωθεί σε τροχαίο δυστύχημα (που θεωρήθηκε από ορισμένους αυτοκτονία)... Ένα λαμπρό μυαλό που χρησιμοποιήθηκε σαν βολικό, αν και στην ουσία ανεπιθύμητο πιόνι από τους τότε "ρυθμιστές" της τύχης του κόσμου. Ο διθυραμβικός υπερτονισμός της παράτολμης γενναιότητας και της στρατηγικής οξυδέρκειάς του από τον David Lean (Σύντομη Συνάντηση, Η Κόρη του Ryan) σε θεαματικές σκηνές μάχης ουδέποτε επισκιάζει τη σκιαγράφηση των υπόλοιπων πτυχών της προσωπικότητάς του από τους σεναριογράφους Robert Bolt (Doctor Zhivago, Η Αποστολή) και Michael Wilson (Μια Θέση στον Ήλιο, Ο Πλανήτης των Πιθήκων), ούτε την τσεκουράτη, δίχως την παραμικρή απόπειρα εξωραϊσμού απεικόνιση της διεθνούς πολιτικής και διπλωματικής ίντριγκας που εκτυλισσόταν στο παρασκήνιο. Ένα αγέραστο μεγαθήριο του παγκόσμιου κινηματογράφου, το οποίο δεν πρέπει να λείπει από καμιά προσωπική ταινιοθήκη.
Τρίτη 29 Ιουλίου 2003
Samorost (2003)
Σουρεαλιστικό ταξίδι στο διάστημα
Αν ρωτάτε τι ακριβώς σημαίνει ο τίτλος του... θα σας γελάσω. Πρόκειται πάντως για ένα αρκετά παράδοξο, πλην όμως διασκεδαστικό παιχνιδάκι για όλη την οικογένεια βασισμένο στο ShockWave Flash, δημιουργία μιας ομάδας νεαρών καλλιτεχνών από άλλον πλανήτη την Τσεχία. Κεντρικός του ήρωας, ένα φιλήσυχο εξωγήινο "ξωτικό" που σαν το Μικρό Πρίγκιπα ζει ξένοιαστο κι ευτυχισμένο στον κατάφυτο πλανήτη του συντροφιά με ένα σκυλάκι, ώσπου μια μέρα βλέπει μέσα απ' το τηλεσκόπιό του έναν αστεροειδή χωρίς... φρένα να κατευθύνεται ολοταχώς προς το μέρος του. Σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να εμποδίσει τη σύγκρουση, θα εμπλακεί σε μια απίστευτη περιπέτεια γεμάτη χρώματα, δράση, αγωνία και μυστήριο, με περίπλοκους γρίφους που δυσκολεύουν διαρκώς στην πορεία, επιφυλάσσοντας βομβαρδισμό εκπλήξεων στον πρωταγωνιστή της ιστορίας όπως και στους παίκτες. Ιδιαίτερα πρωτότυπο και χαριτωμένο point & click με πολύ όμορφα "χειροποίητα" γραφικά (Jakub Dvorsky), εξαιρετική μουσική (Tomas "Floex" Dvorak), ξέφρενη φαντασία, χιούμορ αχαλίνωτα υπερβατικό και αστείρευτο, αφοπλιστικά παιδιάστικο κέφι. Η αλήθεια είναι πως σου βγάζει ελαφρώς την πίστη ώσπου να μεταφερθείς από το ένα επίπεδο στο άλλο (ειδικά αν δεν καλοβλέπεις), έχει όμως τόση πλάκα ώστε αξίζει τον κόπο έστω και να ρίξει κανείς μια ματιά. Η διεύθυνση του παιχνιδιού: Samorost και... καλό σπάσιμο νεύρων!
Σάββατο 30 Νοεμβρίου 2002
Δαμάζοντας τη Διαβολική Μηχανή #4
Μικρά, θαυματουργά & ανέξοδα
Σκοπός του άρθρου αυτού, καθώς και των επόμενων, είναι να προτείνει κάποιες λύσεις σε προβλήματα και απορίες που ταλαιπωρούν τους χρήστες ηλεκτρονικών υπολογιστών. Θεωρώ υποχρέωσή μου να ξεκαθαρίσω εξαρχής ότι ΔΕΝ είμαι επαγγελματίας τεχνικός, ούτε γνωρίζω σε βάθος τη λειτουργία της "διαβολικής μηχανής" ώστε να αναλάβω την ευθύνη για οποιαδήποτε παρανόηση ή λανθασμένη χρήση των πληροφοριών που ακολουθούν.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)