Scratches - Director's Cut (2006)

Συγγραφικό αδιέξοδο, σασπένς και πανδαισία Easter eggs

Με τη μεσολάβηση ενός φίλου του, ο συγγραφέας Michael Arthate μισθώνει μια βικτωριανή έπαυλη στην αγγλική κωμόπολη Ρόθμπερι, προκειμένου να απομονωθεί και να τελειώσει το δεύτερο μυθιστόρημά του. Η άφιξή του στο πανέμορφο, αλλά θλιβερά παραμελημένο κτίσμα με τα σκιαχτερά υπόγεια και τους απέραντους κήπους γίνεται η αρχή μιας συναρπαστικής, όσο και επικίνδυνης έρευνας για τη ζωή των προηγούμενων ενοίκων του και τα θανάσιμα μυστικά τους... Το Scratches κυκλοφόρησε το 2006, ενώ την επόμενη χρονιά έγινε διαθέσιμο και σε βερσιόν director's cut, με ένα επιπλέον κεφάλαιο (The Last Visit) και κρυφό εναλλακτικό τέλος. Πρόκειται για το πρώτο παιχνίδι αργεντίνικης παραγωγής στο είδος adventure με στοιχεία μεταφυσικού thriller, από τη NucleoSys (η οποία δυστυχώς διαλύθηκε τρία χρόνια αργότερα, για να δώσει τη θέση της στη Senscape - δημιουργό επίσης του σύντομου ομοειδούς Serena, που παρουσιάσαμε νωρίτερα στη στήλη), με άπειρες εσκεμμένες αναφορές σε λογοτεχνικά και κινηματογραφικά έργα και άλλα βιντεοπαιχνίδια, καλογραμμένο σενάριο με συχνά... κοψοχολιαστικές ανατροπές και ιδιαίτερα υποβλητική ατμόσφαιρα και μουσική. Τη φωνή του στον πρωταγωνιστικό ρόλο δανείζει, μάλιστα, ο πολυπράγμων Ουαλός καλλιτέχνης Jonathan Boakes, εμπνευστής και "ψυχή" της θρυλικής σειράς Dark Fall. Τα χειριστήρια του παιχνιδιού είναι μάλλον βατά, με μόνο κακό την τάση της κάμερας να περιστρέφεται ιλιγγιωδώς κατά βούληση (αλλά στην πορεία το συνηθίζεις) και οι γρίφοι ευπρόσδεκτα ευφυείς και περίπλοκοι. Διατίθεται δωρεάν και στις δυο εκδοχές του από το Internet Archive.

The Guest (2016)

Δεν πολυμοιάζει με δωμάτιο ξενοδοχείου, σωστά;

Με τη μάλλον ρητορική, κάθε άλλο παρά καθησυχαστική αυτή ερώτηση, γραμμένη με το χέρι σ' ένα φύλλο τετραδίου, ξεκινά (περίπου) η αγχωτική περιπέτεια του ψυχιάτρου Evguen Leonov, ο οποίος έχει ταξιδέψει απ' το Βόλγκογκραντ στη Βοστώνη προκειμένου να συμμετάσχει σε διεθνές επιστημονικό συνέδριο. Αν και εκ πρώτης όψεως το δωμάτιο του ξενοδοχείου του μοιάζει μ' αυτό που υποτίθεται ότι είναι - μια κομψή σουίτα σε στυλ ελαφρώς ρετρό - μια πιο προσεκτική εξερεύνηση του χώρου θα τον υποψιάσει πως κάτι στην όλη ιστορία δεν πάει και τόσο καλά: πόρτες που δεν ανοίγουν, λάμπες που δεν ανάβουν, ένα ακατάληπτο ηχογραφημένο λογύδριο που αντηχεί διαρκώς στο μπάνιο, μυστηριώδη μηχανήματα καμουφλαρισμένα σε απλά ντουλάπια, μπουκαλάκια με χάπια στα συρτάρια των κομοδίνων, σημειώματα με κρυπτικά μηνύματα, οδηγίες και σχεδιαγράμματα, αποκόμματα εφημερίδων σχετικά με την εξαφάνιση νεαρής Γαλλίδας συναδέλφου του αφημένα σε στρατηγικά σημεία... Καλοσχεδιασμένο και εξαιρετικά εμβυθιστικό, με όμορφα γραφικά και ατμοσφαιρική μουσική, το ευφάνταστα ζοφερό αυτό παιχνιδάκι αρχίζει σαν ένα τυπικό δωμάτιο απόδρασης για να καταλήξει σε κλειστοφοβικό εφιάλτη, όπου όσες πόρτες και αν καταφέρουμε (μετά βασάνων και κόπων) ν' ανοίξουμε, είναι αμφίβολο αν ποτέ θα βρούμε πραγματικά την έξοδο - υπόνοια που μας υποβάλλεται σχεδόν εξαρχής, για να μετατραπεί βαθμιαία σε αποθαρρυντική βεβαιότητα. Το γιατί και το πώς δεν θα τα μαρτυρήσω, διότι αξίζει να τα ανακαλύψουν οι παίκτες από μόνοι τους. Από τα πιο "κολλητικά" παιχνίδια που έτυχε να πέσουν στα χέρια μου τον τελευταίο καιρό, το The Guest κυκλοφορεί μέσω Steam σε εξευτελιστική, μάλιστα, για τις προδιαγραφές του τιμή.

Serena (2014)

Η ανατροπή της ανατροπής, ω ανατροπή

Ωραίο ατμοσφαιρικό παιχνιδάκι διεθνούς συμπαραγωγής, από την εξ Αργεντινής ανεξάρτητη Senscape σε συνεργασία με τις CBE Software, Digital Media Workshop, Guys from Andromeda & Infamous Quests. Ο πρωταγωνιστής του, ένας ξεπεσμένος συγγραφέας, βρίσκεται in media res κλεισμένος σε ένα ξύλινο σπίτι στο δάσος, πασχίζοντας να θυμηθεί τι του συνέβη και να ανασυνθέσει το πρόσφατο παρελθόν του μέσα από τις αναμνήσεις που του φέρνουν τα αντικείμενα γύρω του. Η Serena του τίτλου δεν είναι άλλη από τη σύζυγο του ήρωα, η οποία έχει προφανώς εξαφανιστεί κάτω από μάλλον ανησυχητικές συνθήκες (το όνομά της αποτελεί φόρο τιμής στην ακτιβίστρια Serena Nelson, ένθερμη υποστηρίκτρια των ανεξάρτητων παιχνιδιών adventure, η οποία αντιμετώπισε συστηματική παρενόχληση όταν αποκαλύφθηκε ότι έχει πραγματοποιήσει αλλαγή φύλου). Όσες εκπλήξεις μπορεί να χωρέσει το σενάριο ενός παιχνιδιού που ζήτημα να διαρκεί ένα μισάωρο και εκτυλίσσεται μέσα σε δυο όλα κι όλα δωμάτια, οι δημιουργοί της Serena τις σκαρφίζονται και τις "ξετινάζουν" με ανενδοίαστο κέφι, χαρίζοντάς μας το οπτικοποιημένο και διαδραστικό αντίστοιχο ενός ευφυούς διηγήματος μυστηρίου: η ιστορία θα μπορούσε να είχε γραφτεί από τον Poe ή τον Oscar Wilde, τους οποίους εξάλλου τιμά με πανούργα κλεισίματα του ματιού. Το κλειδί της υπόθεσης είναι οι σκέψεις και οι διαπιστώσεις του κεντρικού χαρακτήρα (στον οποίο δανείζει τη φωνή του ο βετεράνος σχεδιαστής και σεναριογράφος βιντεοπαιχνιδιών Josh Mandel, πρώην συνεργάτης της θρυλικής Sierra) που επηρεάζουν όχι μονάχα την εξέλιξη της πλοκής, αλλά και το "άψυχο" περιβάλλον. Μοναδική αιτία "γκρίνιας" από την πλευρά μου, η τάση της κάμερας να περιστρέφεται αυτοβούλως και ασταμάτητα αν τυχόν δεν τοποθετήσουμε τον κέρσορα ακριβώς στο σημείο που πρέπει ώστε να μετακινηθούμε μέσα στο χώρο. Κατά τα άλλα, το έξυπνο και αρκετά πρωτότυπο αυτό παιχνίδι - που διατίθεται μάλιστα εντελώς δωρεάν μέσω Steam - προτείνεται ανεπιφύλακτα στους φίλους του είδους και ιδίως στους νεοφώτιστους (ή τους ενδιαφερόμενους, πλην αμύητους).

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Το ίδιο άρθρο στα Αγγλικά δημοσιεύτηκε στο προφίλ μου στον επίσημο ιστότοπο του Steam (24.12.18) και ΕΔΩ.

Διαμέρισμα Μηδέν (Apartment Zero, 1988)

Νέος άντρας, μόνος, ψάχνει

Νευρωτικός, μοναχικός και ακοινώνητος, ο νεαρός πωρωμένος σινεφίλ Adrian LeDuc (Colin Firth) αντιμετωπίζει το διπλό πρόβλημα της άρρωστης μητέρας του (Elvia Andreoli) - η οποία αργοπεθαίνει από άνοια σε ιδιωτική κλινική - και της οικονομικής δυσχέρειας που τον ταλαιπωρεί, μια και η κινηματογραφική του αίθουσα, αφιερωμένη σε προβολές κλασικών ταινιών, δεν μαζεύει πια θεατές. Είμαστε στο Μπουένος Άιρες λίγο μετά το Βρώμικο Πόλεμο που ακολούθησε την κατάρρευση της δικτατορίας του Peron, με νωπές ακόμα τις μνήμες των χρηματοδοτούμενων από τη CIA εκτελεστικών αποσπασμάτων στους δρόμους. Αν και Αργεντινός, ο Adrian (που έχει ζήσει πολλά χρόνια στην Αγγλία) παριστάνει τον Βρετανό για να αποφεύγει τη συναναστροφή με τους περίεργους, κουτσομπόληδες γείτονές του. Πιεσμένος απ' τις αντιξοότητες, αναγκάζεται να υπενοικιάσει το διαμέρισμα που ως τότε μοιραζόταν με τη μητέρα του, στην οποία έχει παθολογική αδυναμία. Στη σχετική αγγελία του απαντά ο πανέμορφος και αινιγματικός Αμερικανός Jack Carney (Hart Bochner), που δουλεύει σε εταιρία υπολογιστών. Ξεμυαλισμένος με το νέο του συγκάτοικο, ο Adrian αγωνίζεται να τον κρατήσει αποκλειστικά για τον εαυτό του και μακριά απ' τον υπόλοιπο κόσμο. Όμως ο Jack, ενώ ενθαρρύνει την έλξη του Adrian προς αυτόν και προσπαθεί να τον "ξεκουνήσει" απ' την εμμονοληπτική ρουτίνα του, πιάνει επίσης φιλίες (και όχι μόνο) με τους άλλους ενοίκους της πολυκατοικίας και ξημεροβραδιάζεται στα σπίτια τους. Στο μεταξύ, η είδηση ότι ένας κατά συρροήν δολοφόνος κυκλοφορεί στην πόλη σπέρνοντας πτώματα και πανικό, πλέκει ανάμεσα στον Adrian, τον Jack και τους γείτονές τους έναν ιστό από επικίνδυνα μυστικά και θανάσιμες υποψίες...