Deponia (2012)

Απ' τα αλώνια του σκουπιδότοπου στα σαλόνια της Ουτοπίας

Έχοντας μόλις χωρίσει από τη δυναμική του φίλη Toni (η οποία τον απειλεί με... αποκεφαλισμό έτσι και την ξαναπλησιάσει), ο έξυπνος και εφευρετικός, αλλά ανεπρόκοπος Rufus καταστρώνει σχέδια για να το σκάσει επιτέλους απ' την Deponia, τον πλανήτη τους που έχει καταντήσει μια απέραντη χωματερή (Deponie στα Γερμανικά). Όταν μια φινετσάτη κυρία, η Goal, πέφτει κυριολεκτικά απ' τον ουρανό - την εναέρια παραδεισένια πολιτεία Elysium, ένα είδος Ουτοπίας απρόσιτης στους "τριτοκοσμικούς" κατοίκους της Deponia - ο Rufus τη βλέπει σαν το ανέλπιστο διαβατήριο για τη φυγή του. Όμως τα συναισθήματά του γι' αυτήν και η αποκάλυψη μιας συνωμοσίας που κινδυνεύει να οδηγήσει σε ολέθριο διαστημικό πόλεμο, περιπλέκουν αποκαρδιωτικά τα πράγματα... Υπέροχα γραφικά και μουσική, ξεσαλωμένο χιούμορ, εξωφρενικοί γρίφοι - με το "καλημέρα σας", πρέπει να πείσουμε την ατίθαση... οδοντόβουρτσά μας να ξεκολλήσει από μια ρωγμή του πατώματος - και τσουχτερός κοινωνικοπολιτικός σχολιασμός με την κάλυψη της κωμικής οικολογικής αλληγορίας, σ' ένα sui generis φουτουριστικό παιχνιδάκι που παρωδεί σουρεαλιστικά την ομηρική Ιλιάδα και την ιπποτική ποίηση του Μεσαίωνα, από την εξπέρ στα adventure, γερμανική Daedalic Entertainment. Ενώ αρχικά δεν γεμίζει και πολύ το μάτι από άποψη υπόθεσης, στην πορεία γίνεται συναρπαστικό και οριακά εθιστικό. Χάρη στην απρόσμενη διεθνή επιτυχία του, ακολούθησαν άλλοι τρεις τίτλοι (Chaos on Deponia, Goodbye Deponia και Deponia Doomsday), όπου ο εμπνευστής και δημιουργός της σειράς, σεναριογράφος και σκηνοθέτης Jan Muller-Michaelis (The Whispered World, Silence) άφησε τη φαντασία (και την... καφρίλα) του να οργιάσει. Αν ο Verne έγραφε μεθυσμένος ΚΑΙ μαστουρωμένος ταυτόχρονα και τον εικονογραφούσε ένας Kevin O'Neill σε παρόμοια κατάσταση, κάτι τέτοιο θα έβγαινε. Παρά την εμφανώς γελοιογραφική του διάθεση, το steampunk ύφος των σκηνικών και των χαρακτήρων είναι χάρμα οφθαλμών με τα λαμπερά του χρώματα και τη λεπτομέρεια στο σχεδιασμό, ενώ το επικά συμφωνικό soundtrack (Thomas Hohl & Finn Seliger) μένει πραγματικά αλησμόνητο. Τα τρία πρώτα παιχνίδια/επεισόδια κυκλοφορούν (μέσω Steam) και σε ενιαία συλλεκτική έκδοση με τον τίτλο Deponia - The Complete Journey.

Machinarium (2009)

Ένας τενεκεδένιος ήρωας με καρδιά χρυσάφι

Στην κορφή ενός σωρού από σκουπίδια, ο Josef, ένα μικρό ρομπότ, συνέρχεται απ' την πτώση που τον έκανε... λαμαρίνες και προσπαθεί να βγει από τη χωματερή όπου μόλις τον άδειασε το ιπτάμενο απορριμματοφόρο του Machinarium, μιας πολιτείας φτιαγμένης από σιδερικά και κατοικημένης από μηχανικά πλάσματα. Με τη βοήθεια ενός αρουραίου, ξαναβρίσκει τα σκόρπια μέλη του και καταφέρνει να συναρμολογηθεί και να επιστρέψει στην πόλη, η οποία πλέον ελέγχεται από μια συμμορία κακών ρομπότ (την Αδελφότητα των Μαυροσκούφηδων) που έχουν απαγάγει την κοπελιά του Josef και την αναγκάζουν να τους υπηρετεί, ενώ ετοιμάζονται να ανατινάξουν τον ψηλότερο πύργο του Machinarium χρησιμοποιώντας (κυριολεκτικά) το κεφάλι του εξυπνότερου κατοίκου της πόλης και κολλητού του Josef...

Samorost (2003)

Σουρεαλιστικό ταξίδι στο διάστημα

Αν ρωτάτε τι ακριβώς σημαίνει ο τίτλος του... θα σας γελάσω. Πρόκειται πάντως για ένα αρκετά παράδοξο, πλην όμως διασκεδαστικό παιχνιδάκι για όλη την οικογένεια βασισμένο στο ShockWave Flash, δημιουργία μιας ομάδας νεαρών καλλιτεχνών από άλλον πλανήτη την Τσεχία. Κεντρικός του ήρωας, ένα φιλήσυχο εξωγήινο "ξωτικό" που σαν το Μικρό Πρίγκιπα ζει ξένοιαστο κι ευτυχισμένο στον κατάφυτο πλανήτη του συντροφιά με ένα σκυλάκι, ώσπου μια μέρα βλέπει μέσα απ' το τηλεσκόπιό του έναν αστεροειδή χωρίς... φρένα να κατευθύνεται ολοταχώς προς το μέρος του. Σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να εμποδίσει τη σύγκρουση, θα εμπλακεί σε μια απίστευτη περιπέτεια γεμάτη χρώματα, δράση, αγωνία και μυστήριο, με περίπλοκους γρίφους που δυσκολεύουν διαρκώς στην πορεία, επιφυλάσσοντας βομβαρδισμό εκπλήξεων στον πρωταγωνιστή της ιστορίας όπως και στους παίκτες. Ιδιαίτερα πρωτότυπο και χαριτωμένο point & click με πολύ όμορφα "χειροποίητα" γραφικά (Jakub Dvorsky), εξαιρετική μουσική (Tomas "Floex" Dvorak), ξέφρενη φαντασία, χιούμορ αχαλίνωτα υπερβατικό και αστείρευτο, αφοπλιστικά παιδιάστικο κέφι. Η αλήθεια είναι πως σου βγάζει ελαφρώς την πίστη ώσπου να μεταφερθείς από το ένα επίπεδο στο άλλο (ειδικά αν δεν καλοβλέπεις), έχει όμως τόση πλάκα ώστε αξίζει τον κόπο έστω και να ρίξει κανείς μια ματιά. Η διεύθυνση του παιχνιδιού: Samorost και... καλό σπάσιμο νεύρων!