Άλλα δυο χρόνια μετά το δεύτερο Αντίστροφο Ημερολόγιο Γρίφων (Advent Calendar, "που λέτε κι εσείς εκεί") το οποίο είχα φτιάξει για τα Χριστούγεννα του 2022, παρουσιάζω ένα καινούργιο παιχνίδι γρίφων με 25 αινίγματα, ένα για κάθε μέρα του Δεκέμβρη ως τα Χριστούγεννα.
Το 2020 ήταν - είναι - δύσκολη χρονιά και μελαγχολική. Οι γιορτές φοβισμένες (και ετεροχρονισμένες, όπως το Πάσχα), το καλοκαίρι μουντό. Τα Χριστούγεννα που έρχονται κουβαλούν κιόλας μια νότα σκοτεινή, παγωμένη. Γι' αυτό και φέτος, αντί για τις καθιερωμένες ευχετήριες κάρτες, έφτιαξα κάτι διαφορετικό: ένα παιχνίδι. Έναν γρίφο με 25 αινίγματα, ένα για κάθε μέρα του Δεκέμβρη ως τα Χριστούγεννα.
Στην ελληνική μυθολογία, οι Καβειρικοί Ίπποι ήταν ένα ζεύγος μηχανικών αλόγων με πύρινη αναπνοή, τα οποία έφτιαξε ο θεός Ήφαιστος για να σέρνουν το άρμα των δίδυμων γιων που είχε αποκτήσει με τη νύμφη Καβειρώ, κόρη του θαλάσσιου θεού Πρωτέα. Οι Κάβειροι ήταν κακοποιοί χθόνιοι δαίμονες στους οποίους αποδίδονταν οι σεισμοί και οι πυρκαγιές, αλλά και θεότητες της θάλασσας, καθώς και προστάτες της μεταλλουργίας. Πρωτοστατούσαν στα Σαμοθράκεια (ή Καβείρια) Μυστήρια που τελούνταν προς τιμήν της Δήμητρας, της Περσεφόνης και της Εκάτης. Οι Καβειρικοί Ίπποι συγκαταλέγονται στους αυτομάτωνες, δηλαδή μηχανικές κατασκευές που κινούνται μόνες τους - κάτι αντίστοιχο με τα σημερινά ρομπότ.
"Σε τι εφιάλτη είχα παγιδευτεί; Σε τι παραίσθηση; Ζόρισα τον εαυτό μου να ξυπνήσει. Μα από τι, και σε τι; Ποιο ήταν το όνειρο και ποια η πραγματικότητα; Αυτό που εδώ και τώρα βίωνα, ήταν χίλιες φορές πιο έντονο, πιο ζωντανό απ' ό,τι νόμιζα για "αληθινή" μου ζωή. Και "ξυπνώντας", τι μου έμελλε ν' αντικρίσω; Άλλη μια ύπουλη πλάνη ομαλότητας - ό,τι, τέλος πάντων, σήμαινε "ομαλότητα" για μένα - που καραδοκούσε να εξελιχθεί σε παράνοια;"
Γλυκύτατο point & click MMORPG φαντασίας από τη Mozilla Corporation, βασισμένο εξ ολοκλήρου στις γλώσσες σήμανσης HTML5 & JavaScript και το πρωτόκολλο WebSocket - το οποίο στην πράξη σημαίνει ότι όλα τα συστατικά του παιχνιδιού φορτώνουν μέσα στο παράθυρο ενός προγράμματος περιήγησης, επομένως δεν χρειάζεται να κατεβάσει κανείς και να εγκαταστήσει τίποτα στον υπολογιστή του. Φαινομενικά απλό στη σύλληψη αλλά δαιμόνια προγραμματισμένο και νοσταλγικά σχεδιασμένο από τους Γάλλους αδελφούς Franck & Guillaume Lecollinet (Little Workshop), ντυμένο με πολύ όμορφες, ατμοσφαιρικές και ιδιαίτερα "κολλητικές" λούπες (των CamoShark, DayJo, Freakified & GyroWolf), το BrowserQuest είναι δωρεάν και ανοιχτού κώδικα, χωρίς υποχρέωση εγγραφής και με τη δυνατότητα επικοινωνίας σε πραγματικό χρόνο και συνεργασίας μεταξύ των παικτών. Μη σας ξεγελούν οι τρισχαριτωμένες φιγούρες, το παραμυθένιο γραφικό περιβάλλον και το διάχυτο "μετα-κομπιουτερίστικο" χιούμορ της όλης διεκπεραίωσης: οι εχθροί είναι πάμπολλοι, εφτάψυχοι και δεν αστειεύονται καθόλου (ορισμένοι, μάλιστα, είναι αδύνατο να κατατροπωθούν χωρίς τη βοήθεια τουλάχιστον ενός επιπλέον ατόμου). Ευτυχώς, η ενδελεχής εξερεύνηση των διαφόρων εμφανών και μη χώρων και περιοχών εφοδιάζει τον παίκτη με κλιμακούμενης ισχύος όπλα, πανοπλίες και θεραπευτικά φίλτρα, ξεκλειδώνοντας συγχρόνως 20 επιτεύγματα (28 στην έκδοση για Windows Phone 8), από τα οποία 2-3 κρυφά. Ενδιαφέρον (αν όχι και εθιστικό) τόσο για τους αρχάριους όσο και για τους ήδη εξοικειωμένους, το BrowserQuest κλείνει συνένοχα και συνομωτικά το μάτι σε πολυαγαπημένα βιντεοπαιχνίδια (The Quest, Duke Nukem, Indiana Jones, Tomb Raider) όπως και στα αρχετυπικά δισδιάστατα arcade, 8-bit και 16-bit. To μόνο "μείον" του είναι ότι ουσιαστικά δεν καταλήγει πουθενά (ή ίσως εμένα μου διαφεύγει κάτι - δεν κατάφερα πάντως να βρω καμιά σχετική πληροφορία), καθώς ο final boss ψόφο δεν έχει και οι παίκτες συνεχίζουν να περιπλανιούνται σαν τις άδικες κατάρες, αφού τον έχουν νικήσει άπειρες φορές και έχουν μαζέψει όλα τα achievements, τις στολές και τα όπλα. Αν αυτό είναι εσκεμμένο, ομολογώ πως η λογική του με ξεπερνά. Για τους... αχόρταγους υπάρχει και επηυξημένη εκδοχή, ενώ μια επέκταση για τον Chrome δίνει πρόσβαση απευθείας στον κώδικα του παιχνιδιού, επιτρέποντάς μας να υποδυθούμε οποιονδήποτε χαρακτήρα - ακόμα και τον final boss! - δίχως όμως τις δυνάμεις του και χωρίς να μπορούμε να επιτεθούμε σε άλλους παίκτες. Το BrowserQuest ΔΕΝ είναι συμβατό με τον Internet Explorer.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Αν και δυστυχώς το BrowserQuest δεν είναι πια διαθέσιμο στην πρώτη του εκείνη μορφή, υπάρχει ομότιτλη εφαρμογή για κινητά στο Google Play η οποία βασίζεται προφανώς στο αρχικό παιχνίδι, καθώς και ορισμένες παραλλαγές του σε ιστοτόπους που απαιτούν εγγραφή.
"Αν είχα έναν κόσμο δικό μου, όλα θα ήταν παράλογα. Τίποτα δεν θα ήταν όπως είναι, γιατί τα πάντα θα ήταν όπως δεν είναι. Και αντίστροφα, όπως είναι δεν θα ήταν και όπως δεν είναι, θα ήταν. Καταλαβαίνεις;"
Το πρώτο μου πρωτότυπο διαδικτυακό παιχνίδι γρίφων, εμπνευσμένο από περιώνυμα προγενέστερα δείγματα του είδους (NotPron, Μυστικές Σελίδες) αλλά με έμφαση στο εικαστικό μέρος. Παίζεται μέσα από οποιοδήποτε πρόγραμμα περιήγησης χωρίς ο παίκτης να χρειάζεται να εγκαταστήσει τίποτα στον υπολογιστή του και βασίζεται στη μερική αντικατάσταση διαδικτυακής διεύθυνσης, δηλαδή στη διαδοχική αντικατάσταση ορισμένου κομματιού της διεύθυνσης με τη λύση του κάθε επόμενου γρίφου.
Πρωτοφανές (απ' ό,τι έχω υπόψη μου) για τα δεδομένα της χώρας μας υβρίδιο διαδικτυακού παιχνιδιού γρίφων και διαδραστικού σίριαλ εναλλακτικής πραγματικότητας από την Typical Mutations, για το λανσάρισμα του οποίου εφαρμόστηκε μια εξίσου καινοτόμος στρατηγική: η viral αναγγελία (μέσω βίντεο στο YouTube) ενός μουσικού φεστιβάλ στην Κρήτη, με την... προδοτικά παράδοξη επωνυμία Gazpacho Music Festival και μια φευγαλέα, κρυπτική νύξη ως "δόλωμα" για τους πιο παρατηρητικούς. Η πρωτοτυπία της κεντρικής σύλληψης και το ευφυές στήσιμο της πλοκής, με τη μυθοπλαστική φαντασία να "εκμεταλλεύεται" έμπρακτα την καθημερινότητα των παικτών (βάζοντάς τους να ψάχνουν για στοιχεία όχι μονάχα στις μηχανές αναζήτησης αλλά και σε περιοδικά ή εφημερίδες, αφίσες στο δρόμο και εκπομπές του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης και προσφέροντας στους "καμένους" τουλάχιστον ένα ακόμα, κρυφό και δυσκολότερα προσβάσιμο επίπεδο δράσης), κατόρθωσε χωρίς επιπλέον κόλπα προώθησης να προσελκύσει και να διατηρήσει ως το τέλος εντυπωσιακό αριθμό συμμετοχών, αφήνοντας τους άτρωτους στην αίσθηση του χιούμορ και σ' αυτό που η γλωσσολογία ορίζει ως "δεύτερο βαθμό" της έκφρασης να διαμαρτύρονται για την... κοροϊδία (!) του ανύπαρκτου φεστιβάλ. Είχα την τύχη να ανακαλύψω την 5η Ημέρα (που το λογότυπο του τίτλου της με την πρώτη ματιά διαβάζεται και ως "Σήμερα") αρκετά σύντομα αφότου ξεκίνησε και να προλάβω "ζωντανά" τα περισσότερα από τα 11 συνολικά επεισόδιά της. Δυστυχώς, ο ιστότοπός της έχει πάψει να υφίσταται εδώ και μήνες, όπως και το επίσημο site της Typical Mutations (η οποία κράτησε εσκεμμένα χαμηλό προφίλ στη διάρκεια του παιχνιδιού, εντείνοντας το διάχυτο μυστήριο γύρω απ' το project και τους δημιουργούς του, ενώ στη συνέχεια απορροφήθηκε από τη Leo Burnett Worldwide). Το ότι επρόκειτο για διαφημιστική ανάθεση από την CosmOTE και τη Sony Ericsson (με μια - ομολογουμένως - υποδειγματικά διακριτική όσο και χρηστική τοποθέτηση προϊόντων) ουδόλως μειώνει την καλλιτεχνική ή ιστορική αξία του εγχειρήματος. Σ' έναν από τους κύριους ρόλους, η άσημη τότε Ιωάννα Πηλιχού είχε αποκτήσει ενθουσιώδεις θαυμαστές ως αδίστακτη ρεπόρτερ με καρδιά... αγκινάρα, ενώ αν θυμάμαι καλά μπορούσε κανείς να ακούσει από πλήρως λειτουργικό playlist το άλμπουμ με τα τραγούδια του "διασημότερου στον κόσμο" συγκροτήματος Gravity Oven. Όποιος πληροφορήθηκε κατόπιν εορτής την ύπαρξη της 5ης Ημέρας και ενδιαφέρεται να πάρει μια ιδέα περί του προκειμένου, κάποιες σελίδες της βρίσκονται καταχωρισμένες στο αρχείο της WayBack Machine.
