Ύστερα από τρία Αντίστροφα Ημερολόγια Γρίφων (Advent Calendars, "που λέτε κι εσείς εκεί") τα οποία είχα φτιάξει για τα Χριστούγεννα του 2020, 2022 και 2024 αντίστοιχα, παρουσιάζω ένα καινούργιο παιχνίδι γρίφων με 25 αινίγματα, ένα για κάθε μέρα του Δεκέμβρη ως τα Χριστούγεννα.
Video clip για το ορχηστρικό κομμάτι Alfredo & His Fridge (A Mad Red Dial, από το άλμπουμ Homo Ludens: An Elegy in Four Body Bags, 2015).
Video clip για το ορχηστρικό κομμάτι Jack of the Red Lights (A Mad Red Dial, από το άλμπουμ Homo Ludens: An Elegy in Four Body Bags, 2015).
Video clip για το ορχηστρικό κομμάτι Eliza's Bath (A Mad Red Dial, από το άλμπουμ Homo Ludens: An Elegy in Four Body Bags, 2015).
Video clip για το ορχηστρικό κομμάτι Gilles by the Sea (A Mad Red Dial, από το άλμπουμ Homo Ludens: An Elegy in Four Body Bags, 2015).
Ύστερα απ' το πολλά υποσχόμενο demo/πρόλογο The Lost Family, η ιστορία του Markus Ritter συνεχίζεται τώρα στο κυρίως παιχνίδι, Ghosts of the Past - αποτίνοντας φόρο τιμής όσο και αγάπης προς το εμβληματικό σύμπαν του Gabriel Knight, σύλληψη και έργο της Jane Jensen. Υπέροχα σχεδιασμένα, με σχεδόν άψογη διεκπεραίωση παρά τους οικονομικούς και υλικοτεχνικούς περιορισμούς, τα παιχνίδια της σειράς Markus Ritter έχουν ως πρωταγωνιστές τον ομώνυμο χαρακτήρα και την αποξενωμένη εξαδέλφη του, Roberta - επίσης τιμητική αναφορά στην πρωτοπόρο σχεδιάστρια παιχνιδιών FMV (Full-Motion Video) και μια απ' τις πρώτες δημιουργικές συνεργάτιδες της Jensen, Roberta Williams.
Άλλα δυο χρόνια μετά το δεύτερο Αντίστροφο Ημερολόγιο Γρίφων (Advent Calendar, "που λέτε κι εσείς εκεί") το οποίο είχα φτιάξει για τα Χριστούγεννα του 2022, παρουσιάζω ένα καινούργιο παιχνίδι γρίφων με 25 αινίγματα, ένα για κάθε μέρα του Δεκέμβρη ως τα Χριστούγεννα.
Πριν καμιά εικοσιπενταριά χρόνια, είχα φτιάξει την εμβρυϊκή βερσιόν ενός υποτυπώδους αλγορίθμου πολύ παρόμοιου με αυτόν που χρησιμοποιούν σήμερα οι AI βοηθοί αναζήτησης. Τον έλεγαν MaX (από τα αρχικά του ονόματός μου) και είχε δικό του email, στο οποίο του έστελνες ένα μονολεκτικό ερώτημα (π.χ. "καφές" ή "δεινόσαυροι" - στα Αγγλικά πάντοτε, καθώς η υποστήριξη του συστήματος Unicode για την "ανάγνωση" μη λατινικών ή μη συμβατικών λατινικών χαρακτήρων, δεν είχε γενικευτεί) και αυτόματα απαντούσε με την πρώτη σχετική πληροφορία που εντόπιζε στο διαδίκτυο, μέσω των τότε ακόμα πρωτόγονων μηχανών αναζήτησης (υπόψη ότι το Google δεν ήταν ούτε καν ιδέα της σημερινής του εκδοχής: στην κυριολεξία το είδαμε να γεννιέται, γι' αυτό θα σέβονται οι νεότεροι που το βρήκαν έτοιμο και αυτονόητα δεδομένο). Δεν λειτουργούσε πάντα, ούτε πάντα σωστά, και επειδή είμαι αυτοδίδακτη, χωρίς συστηματική κατάρτιση στο πεδίο αυτό, δεν ήταν εύκολο να εντοπίσω και να διορθώσω τα σφάλματα στον κώδικά του. Ήταν, άλλωστε, μάλλον περιττός αφού το απευθείας ψάξιμο στο ίντερνετ ήταν πιο γρήγορο και πιο πρακτικό (αλλά είχε λιγότερη πλάκα). Κι έτσι σύντομα τον εγκατέλειψα. Τώρα, με την εξέλιξη της τεχνητής νοημοσύνης και τη γενίκευση της χρήσης της, μπόρεσα να αναπτύξω κάτι αντίστοιχο, αρκετά πιο περίπλοκο αλλά επίσης κάπως "κομπογιαννίτικο" (γι' αυτό και δεν "ελευθέρωσα" προς το παρόν τον κώδικα - ίσως κάποια στιγμή τον ανεβάσω με δημόσια άδεια στο GitHub, μήπως κανείς με πιο εξειδικευμένες γνώσεις και χρόνο να ασχοληθεί θελήσει να τον βελτιώσει).
